You are here: Home AKTUALNOŚCI Aktualnośći Święto Patronalne KSM

Święto Patronalne KSM

Święto Patronalne KSM - Przyrzeczenia Młodzieży

 

25 listopada w Katedrze Zamojskiej młodzież w liczbie 29 osób (par. św. Jana Pawła II w Biłgoraju, MB Królowej Polski w Zamościu, Grabowiec, Dołhobyczów, Sitaniec) złożyła Przyrzeczenia KSM. Mszy św. przewodniczył Bp Diecezjalny Marian Rojek.

Jezus Chrystus jest Królem niezwykłym, ponieważ panuje od początku świata, a Jego panowanie nie będzie miało końca. Jest potężny i wszechmocny, ale nie chce panować nad ludźmi przy pomocy wojska, broni, przemocy. Mógłby nosić najwspanialszą koronę ze złota, ale On, kiedy przebywał na ziemi, wybrał koronę z cierni. Mógłby trzymać berło z drogich kamieni i rozkazywać wszystkim ludziom, a przyjął zwyczajną trzcinę i oddał swoje życie, poniósł śmierć, by ratować świat, uwolnić nas od grzechu.  Jezus jest Królem sprawiedliwym, wiernym i kochającym każdego człowieka. O miłości zaświadczył umierając na krzyżu i przez swoje zmartwychwstanie pokonał śmierć, zniweczył grzech. Nie nazywa nas sługami, ale dziećmi, przyjaciółmi. Jego królestwo to sprawiedliwość, radość, pokój. Jezus pragnie, by Jego królestwo rodziło się w sercu każdego człowieka i rozpowszechniało w całym świecie, aż do chwili, kiedy Pan Jezus przyjdzie powtórnie i zostaną wypełnione wszystkie Jego obietnice.

Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata jest świętem patronalnym Akcji Katolickiej oraz Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży.


W tą ostatnią niedzielę roku liturgicznego młodzi ludzie zrzeszeni w KSM gromadzą się wraz ze swymi duchowymi opiekunami i ks. biskupem na Mszy św., podczas której bardzo często towarzyszy obrzęd przyjęcia nowych członków w struktury stowarzyszenia – Przyrzeczenie KSM. Akcja Katolicka oraz Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży oprócz struktury diecezjalnej  mają zasięg ogólnopolski. Zrzeszają osoby, które aktywnie chcą włączyć się w upowszechnianie katolickich wartości i zasad we wszystkich dziedzinach życia. 

Wymowa tej uroczystości jest ogromna, a przy tym łatwo czytelna. Jezus jest Panem wszechbytu, Panem czasu i przestrzeni, a więc również Panem człowieka we wszystkich wymiarach jego człowieczeństwa i we wszystkich wymiarach jego życia. Powołanie chrześcijańskie jest powołaniem do uczestnictwa w misji Chrystusa, do łączności z Chrystusem-Sługą i Chrystusem-Panem, jest zaproszeniem zarówno do służby, jak i królowania z Chrystusem.

Cala formacja w KSM winna się opierać na współpracy z łaską Bożą. Pytamy zatem o środki, które w tej duchowej formacji są niezbędne, aby człowiek mógł się duchowo rozwijać. Środki te należą do ogólnoeklezjalnej formacji duchowej. Jest ich bardzo wiele. Niemniej jednak stanowią one dla KSM-owicza podstawę do zrealizowania siebie w domu rodzinnym, środowisku pracy i nauki, wspólnocie parafialnej oraz we wspólnocie Stowarzyszenia i jego działalności. Statut wylicza je, kiedy mówi o zadaniach, środkach i sposobach działania Stowarzyszenia (por. § 14 i 15).

Dla usystematyzowania i przejrzystości możemy mówić o trzech zasadniczych środkach formacji duchowej chrześcijanina, katolika, KSM-owicza o których mówi Podręcznik KSM:

a) życie sakramentalne i liturgia

- kult Eucharystii. Eucharystia stanowi źródło i szczyt całego życia chrześcijańskiego (por. KK 11), winna stać się centrum życia każdego świeckiego chrześcijanina. Dlatego zakłada pełne uczestnictwo we Mszy św., częstą Komunię świętą;

- adoracja Najświętszego Sakramentu. To osobiste, modlitewne, a często kontemplacyjne spotkanie z Chrystusem Eucharystycznym, które wyzwala miłość, otwiera na potrzeby drugiego człowieka, daje siłę ducha do podejmowania zadań apostolskich. Podobnie nawiedzenie Najświętszego Sakramentu, nawet duchowe. Te praktyki pogłębiające wewnętrzną więź z Chrystusem Eucharystycznym były bardzo pielęgnowana w formacji przedwojennego Stowarzyszenia;

- sakrament pojednania z kierownictwem duchowym. Sakrament pojednania jest to zerwanie z grzechem i zwrócenie się ku Bogu jako kochającemu Ojcu oraz najwyższemu Dobru, to także zwrócenie się ku realizacji dobra w życiu codziennym. To powrót do pierwotnej godności dziecka Bożego otrzymanej na chrzcie św., powrót do wewnętrznej więzi z Chrystusem, to wybór łaski uświęcającej, która jest darem życia nadprzyrodzonego właściwego Bogu samemu.

Z sakramentem pojednania łączy się kierownictwo duchowe co wymaga wyboru jednego spowiednika;

- podjęcie bardziej świadomego przeżywania na co dzień łask sakramentu chrztu i bierzmowania. Trzeba, ażeby na co dzień mieć świadomość swojej tożsamości z Kościołem i odpowiedzialności za Kościół. Każdy ochrzczony i bierzmowany jest powołany i posłany ażeby uczestniczyć w misji apostolskiej Kościoła, którą winien realizować w świecie, na co dzień, w każdej sytuacji życia. Nadto KSM-owicz winien mieć świadomość specjalnego powołania wynikającego z jego przynależności do Stowarzyszenia, aby realizować zadania wynikające z chrztu i bierzmowania w Kościele i świecie - Ojczyźnie.

b) życie modlitwy

- medytacja nad Słowem Bożym. Zgłębianie Słowa Bożego uczy Bożego myślenia, daje możliwość Bożego spojrzenia na siebie, bliźnich, sytuacje życiowe, świat. Słowo Boże jest „źródłem czystym i stałym życia duchowego” (KL 21);

- rachunek sumienia. Rachunek sumienia może być rozpatrywany przy sakramencie pokuty, ale również może to być wewnętrzny stan szczerości wobec Boga osiągany na modlitwie. Im głębiej na modlitwie zatapiamy się w Bogu, tym głębsza w nas rodzi się miłość do Pana Boga, a w jej świetle coraz wyraźniej widzimy swoje niedostatki, grzech. Według św. Ignacego Loyoli to nie tyle rozliczenie się z własnych słabości, co dialog człowieka z Bogiem o wzajemnej miłości. Tak prowadzony rachunek sumienia czyni nas ludźmi sumienia, katolikami, którzy winni być sumieniem świata. O ludzi sumienia apelował Jan Paweł II w homilii wygłoszonej w Skoczowie;

- modlitwa osobista i wspólnotowa. Najlepszym wzorem modlitwy osobistej jest modlitwa Pana Jezusa w Ogrojcu, w wyniku której człowiek rezygnuje z własnej woli i podejmuje decyzję realizacji woli Ojca. Modlitwa wspólnotowa uobecnia wśród nas Chrystusa. Pan Jezus bowiem powiedział: „Gdzie dwóch albo trzech zebranych w imię moje, tam ja jestem”. Do modlitwy zaprasza nas Chrystus, która jest niepowtarzalną intymną więzią z Nim: „Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a ja was pokrzepię”. Modlitwa stanowi podstawowy warunek uświęcenia i duchowej siły życia;

- praca modlitwą. Praca też może się stać modlitwą, jeżeli u podstaw jej wykonania jest motyw miłości Boga i miłości bliźniego, tzn. jeżeli wykonujemy ją dla oddania chwały Bogu i dla dobra bliźnich. Ważne jest więc ażeby przy codziennej modlitwie porannej, planując razem z Chrystusem dzień, dołączyć motywację Jego miłości i miłości bliźnich. Nasza praca zyskuje przez to zupełnie inny wymiar - nadprzyrodzony.

c) wartości

- Królestwo Chrystusowe. „Budujmy Królestwo Chrystusowe” to pierwsze zawołanie i zadania KSM. Młodzież jest wrażliwa na budowanie Królestwa Chrystusowego, gdyż jest to Królestwa Prawdy, Miłości i Pokoju, a młodzież jest szczególnie uwrażliwiona na te wartości. W modlitwie „Ojcze nasz” wołamy: "Przyjdź Królestwo Twoje", czyli jest to program do realizacji w każdym dniu wyznaczony przez Pana Jezusa w tej modlitwie, którą nam zostawił, a którą Kościół zaleca do codziennego odmawiania.

Wartościami Królestwa Chrystusowego winniśmy przepajać każdą dziedzinę życia. Te wartości winny być u podstaw tworzenia historii naszej Ojczyzny - Polski;

- wspólnota Kościoła - wspólnota Stowarzyszenia jako cząstki Kościoła. Rozumienie Kościoła jako „komunii” jest „ideą centralną i podstawową w dokumentach Soboru Watykańskiego II” (Synod Biskupów 1985). Źródłem tej komunijnej więzi członków Kościoła jest Duch Święty. „Świecki katolik nie może nigdy zamknąć się w sobie, odizolować się duchowo od wspólnoty lecz musi żyć w nieustannym kontakcie z innymi, z mocnym poczuciem braterskiej więzi” (JPII zakończenie Synodu Biskupów 1987) - słowa te trzeba odnieść do członków KSM-u, winni oni być związani wewnętrzną braterską więzią jako katolicy świeccy tworzący mistyczne ciało Chrystusa i realizujący szczególne powołanie w Kościele pod zwierzchnim przewodnictwem hierarchii Kościoła. Druhowie i druhny stanowiący wspólnotę Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży winni więc być zjednoczeni w Duchu Świętym miłością do Chrystusa, do Jego Kościoła, który sami stanowią, a to zakłada ich jedność katolickiego myślenia, jedność uformowanego na Ewangelii sumienia, jedność zgodnego z misją Kościoła działania, jedność zgodnie z ojczyźnianą tradycją codziennych zachowań kulturalnych a także jedność wzajemnych przyjacielskich - rodzinnych odniesień;

- Maryja, wzór i pomoc. Maryja przewodniczy nam w pielgrzymce wiary na drogach doczesności. Jest dla nas szczególnym gwarantem wszystkiego co Boże. Dlatego Jej siebie zawierzamy. Dokonuje się to przez przyjęcie Jej oraz wprowadzenie w szczegóły naszego życia;

- Patronowie Stowarzyszenia, jako wzorce osobowe, wciąż aktualne: św. Stanisław Kostka (18 września) i bł. Karolina Kózkówna (18 listopada); rok 2018 będzie rokiem szczególnym w kościele w Polsce, bo rokiem św. Stanisława Kostki z racji 450. Rocznicy Jego śmierci;

- metanoia, stały wysiłek nawrócenia. To nieustanna praca by, odrzucać uczynki ciała a realizować owoce Ducha. To praca nad sobą samym, najtrudniejsza praca. Również wolność od nałogów;

- patriotyzm. Jak to rozumieć? Najlepszą podpowiedź dał młodzieży Jan Paweł II podczas II Pielgrzymki do Polski na Jasnej Górze 18 VI 1983 r.: „czuję się odpowiedzialny za to wielkie, wspólne dziedzictwo, któremu na imię Polska. To imię nas wszystkich określa. To imię nas wszystkich zobowiązuje. To imię nas wszystkich kształtuje. Może czasem zazdrościmy Francuzom, Niemcom czy Amerykanom, że ich imię nie jest związane z takim kosztem historii. Że tak łatwo są wolni. Podczas gdy nasza polska wolność tak dużo kosztuje. Nie będę, moi Drodzy, przeprowadzał analizy porównawczej. Powiem tylko że to, co kosztuje, właśnie stanowi wartość. Nie można zaś być prawdziwie wolnym bez rzetelnego i głębokiego stosunku do wartości. Nie pragnijmy takiej Polski, która by nas nic nie kosztowała. Natomiast czuwajmy przy wszystkim, co stanowi autentyczne dziedzictwo pokoleń, starając się wzbogacić to dziedzictwo. Naród zaś jest przede wszystkim bogaty ludźmi, bogaty człowiekiem. Bogaty młodzieżą! Bogaty każdym, który czuwa w imię prawdy, ona bowiem nadaje kształt miłości”;

- świadectwo i apostolat. Wyraża to hasło KSM: Służyć Bogu i Ojczyźnie przez cnotę (sprawność moralną), naukę (być mądrym), pracę (być uczciwym...). Gotów! W przedwojennym KSM-ie zwracano na to baczną uwagę, w myśl staropolskiego przysłowia, że nikt nie da drugiemu tego czego sam nie posiada. Warunkiem bowiem powodzenia pracy apostolskiej jest odpowiednio wysoki poziom życia duchowego. Dlatego i dziś powinno nam zależeć w pracy Stowarzyszenia, aby jego członkowie otrzymali takie warunki duchowego rozwoju, by stawali się świętymi, a apostolskie posłanie okazało się skuteczną misją.

Oczywiście, powyższe wyszczególnienie nie wyczerpuje wielości środków dla realizacji formacji duchowej. Kiedy spojrzymy w Statut KSM, to w § 15 odczytamy wiele innych. Należy jednak zwrócić uwagę, że każda formacja duchowa winna zakładać cykliczne formy wspólnotowego pogłębienia życia duchowego przez dni skupienia, rekolekcje i pielgrzymki. To również należy do zasadniczych środków uświęcenia KSM-owicza (por. § 15 pkt. 1).

Ta forma nie jest tylko godna polecenia, ale stanowi zobowiązanie statutowe.
Zawołanie organizacyjne brzmi: Przez cnotę naukę i pracę służyć Bogu i Ojczyźnie – Gotów?, odzew: Gotów! KSM ma swój statut, sztandar i hymn. W całej Polsce to ogromna rzesza młodych ludzi idących śladami Chrystusa Króla.

Copyright © 2018

Template by Joomla Templates & Darmowe szablony Joomla.